4. FORUM NOWE PERSPEKTYWY ROZWOJU GEOTERMII W POLSCE07-08.10.2026

Dr inż. Piotr Długosz (ur. w Krakowie 05.05.1964 r.), absolwent wydziału geologiczno-poszukiwawczego, specjalność geofizyka stosowana AGH w Krakowie, w roku 1988.

Stypendysta ONZ, w 1991 r. uczestnik programu UNU w Reykjaviku – Dyplom Reservoir Engineering.

W roku 1999 uzyskał tytuł Doktora Nauk Technicznych na wydziale wiertniczo-naftowym AGH za pracę dotyczącą modelowania procesów przepływu masy i ciepła w niecce podhalańskiej.

W latach 1988 – 1994 pracownik Polskiej Akademii Nauk, współtwórca Pierwszego Doświadczalnego Zakładu Geotermalnego w Bańskiej Niżnej na Podhalu (1992).

Współtwórca Geotermii Podhalańskiej (1993) oraz Prezes Zarządu w latach 1993 – 2003, a także przewodniczący Rady Nadzorczej w latach 2016-2023, wdrażał realizację projektu uwieńczoną w 2003 r. oddaniem do eksploatacji największej w Europie ciepłowni geotermalnej.

Konsultant Banku Światowego, UNDP oraz DEPA, realizuje misje w  Ukrainie, Gruzji (2007 – 2009), Armenii (2008 – 2010) etc.

Od roku 2010 realizuje poprzez swoją firmę Proinsol projekty geotermalne w Polsce i za granicą, między innymi Thisted Dania, geotermie: Toruń, Koło, Sieradz, Turek, Białka Tatrzańska, Konin, Szaflary PGP – 4.

·       Laureat nagrody naukowej PAN wydział Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych (1994).

·       Dyplom z Ministerstwa Przemysłu i Handlu za egzamin na członków Rad Nadzorczych spółek Skarbu Państwa (czerwiec 1996).

·       Laureat Nagrody Krakowski Dukat w Kategorii Mananger Firmy (czerwiec 2001).

·       Dyplom  Green Power Academy London UK. Course : Developing and Delivering Geothermal Power Projects (2014).

·       Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2019).

·       Wyróżnienie dla Firmy Proinsol Sp. z o.o. Sp. K. w prestiżowym rankingu Diamenty Forbesa – wyróżnienie dla najbardziej dynamicznie rozwijających się firm w Polsce (2025).

Doktor nauk technicznych. Z geologią i ochroną środowiska związany od niemal 20 lat. Z dużymi sukcesami aplikuje o środki na realizacje inwestycji, zarówno z krajowych, jak i zagranicznych źródeł finansowania. Ekspert w zakresie studyjnych analiz inwestycji, w szczególności tych, związanych z odnawialnymi źródłami energii.

Od ponad 10 lat buduje doświadczenie w zarządzaniu zasobami ludzkimi oraz finansowymi podczas realizacji przedsięwzięć infrastrukturalnych. Posiada 5-letnie doświadczenie w zarządzaniu średniej wielkości przedsiębiorstwem.

Jest absolwentem Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. W 1978 r. jako student otrzymał nagrodę specjalną im. Jana Samsonowicza za wyniki w nauce, przyznaną przez sekretarza naukowego Polskiej Akademii Nauk.

Stopień doktora zdobył w 1985 r. w swojej macierzystej uczelni, a stopień doktora habilitowanego otrzymał w 2003 r. w postępowaniu przeprowadzonym na Akademii Górniczo-Hutniczej in. Stanisława Staszica w Krakowie.

W 2012 r. decyzją Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora.

Jest również profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego i pracownikiem naukowym Wydziału Geologii, gdzie od 2020 r. pełni funkcję kierownika Katedry Geologii Złożowej i Gospodarczej.

W latach 1994 – 1997, 2001 – 2002 oraz 2003 – 2005 pełnił funkcję sekretarza i podsekretarza stanu, Głównego Geologa Kraju w ministerstwie właściwym ds. środowiska.

Był także dyrektorem departamentu (1997–2001) w Kancelarii Prezydenta RP odpowiedzialnym za bezpieczeństwo energetyczne i surowcowe oraz zarządzanie kryzysowe. Sprawował funkcje zarządcze w Mostostalu Warszawa i Fundacji Ekofundusz. Był zastępcą dyrektora ds. naukowych i sekretarzem naukowym w Instytucie Ceramiki i Materiałów Budowlanych.

Był członkiem Rad Nadzorczych w firmach: KGHM Polska Miedź, Geofizyka Kraków, Petrobaltic, KGHM Metale oraz Nafta Polska. Przewodniczył Radzie Geologicznej przy Ministrze Środowiska oraz Radzie Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Od 2011 r. jest członkiem zespołu ds. rozwoju bazy ekspertów Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Był członkiem Komitetu Gospodarki Wodnej PAN, Komitetu Górnictwa PAN i członkiem rad redakcyjnych czasopism z tzw. listy filadelfijskiej oraz z listy ministra nauki i szkolnictwa wyższego.

Obecnie jest wiceprzewodniczącym Komitetu Zrównoważonego Rozwoju Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN.

Jest autorem około 300. publikacji naukowych z zakresu geologii gospodarczej, prawa geologicznego i górniczego oraz geologii złóż.

Profesor dr hab. Krzysztof Szamałek rozpoczął kierowanie Państwowym Instytutem Geologicznym – PIB 26 stycznia 2024 r.

Członek Zarządu, Dyrektor Handlowa Veolia Energia Łódź S.A.

Dyrektor Departamentu Dystrybucji Energii Elektrycznej Veolia Energy Contracting Poland Sp. z o.o.

Wiceprezes Zarządu Veolia Powerline Kaczyce Sp. z o.o.

Ukończyła studia ekonomiczne na kierunku handlu zagranicznego na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach. Na Politechnice Śląskiej ukończyła studia MBA w tematyce technologii wodorowych i transformacji energetycznej. Od 2011 roku przez wiele lat pracy zawodowej związana z obszarem samorządowym, a następnie branżą energetyczną oraz rozwojem innowacyjnych projektów w formule start’upów. Od 2021 roku związana zawodowo z Grupą Veolia w Polsce jako Dyrektor Departamentu Dystrybucji Energii Elektrycznej Veolia Energy Contracting Poland oraz Członek Zarządu, Dyrektor Handlowa Veolia Energia Łódź.

Odpowiada między innymi za proces koncesjonowania i taryfowania, sprawozdawczości i raportowania oraz realizacje usług dystrybucji energii elektrycznej. W zakresie łódzkiego systemu ciepłowniczego odpowiada za realizację strategii handlowej, nadzór nad obsługą procesów przyłączeniowych oraz rozwój i dekarbonizację łódzkiego systemu ciepłowniczego.

Specjalistka z zakresu geologii i geotermii, zatrudniona w Instytucie Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN. Zajmuje się m.in. badaniami i pracami z zakresu warunków występowania wód i energii geotermalnej w Polsce, ich optymalnego zagospodarowania, kwestiami prawno-formalnymi, społecznymi i in. aspektami. Członek zespołu, który zaprojektował i prowadzi od końca lat 80. pierwszy w Polsce Doświadczalny Zakład Geotermalny PAN Bańska – Biały Dunajec (obecnie Laboratorium Geotermalne IGSMiE PAN). Laureatka Nagrody Naukowej IV Wydziału PAN za pracę doktorską. Stypendystka i wykładowca gościnny UNU Geothermal Training Programme na Islandii.

Od wielu lat przygotowuje okresowe raporty, informacje przeglądowe i statystyczne nt. stanu wykorzystania geotermii w Polsce według metodyki i standardów międzynarodowych opracowanych przez ekspertów Międzynarodowej Asocjacji Geotermalnej (IGA) oraz Europejskiej Rady Energii Geotermalnej (EGEC). Raporty te były prezentowane m.in. podczas kilku edycji Światowych, Europejskich oraz Ogólnopolskich Kongresów Geotermalnych, innych konferencji, a także publikowane. Brała udział w wielu projektach krajowych i międzynarodowych. Uczestniczyła w opracowaniu niektórych zagadnień w ramach Wieloletniego Programu Rozwoju Wykorzystania Zasobów Geotermalnych w Polsce.

Wykładowca akademicki, promotor prac inżynierskich, magisterskich, doktorskich. Autorka i współautorka wielu publikacji (artykułów, atlasów, monografii). Współzałożycielka i prezes Polskiego Stowarzyszenia Geotermicznego. Członek zarządów IGA kilku kadencji. Uczestniczyła w organizacji Letnich Szkół IGA nt. Bezpośrednich zastosowań energii geotermalnej i Międzynarodowych Dni Geotermalnych IGA (m.in. w 2004 r. w Polsce). Członek Komitetów Sterujących Światowych Kongresów Geotermalnych 2010 i 2015 (odpowiedzialna za Krótkie Kursy) Komitetów Naukowych Europejskich Kongresów Geotermalnych. Zaangażowana w kilkuletnie starania o włączenie geotermii w zakres programów i projektów MF EOG i NMF realizowanych w Polsce od 2016 r.

Obecnie kierownik predefiniowanego Projektu MF EOG „KeyGeothermal” obejmującego m.in. szkolenia adresowane do polskich interesariuszy, a także na transfer know-how, poznawanie dobrych praktyk oraz współpracę w zakresie ciepłownictwa geotermalnego między specjalistami i podmiotami z Polski oraz z Islandii.

Jest absolwentką Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (1997 r.). W 2015 r. w PIG – PIB obroniła rozprawę doktorską dotyczącą zanieczyszczenia osadów wodnych pierwiastkami śladowymi.

Z Instytutem jest związana od 1997 r. Od siedmiu lat zatrudniona jest na stanowisku głównego specjalisty, a od 2020 r. pełniła funkcję kierownika Zakładu Geologii Środowiskowej.

Głównym obszarem jej zainteresowań zawodowych jest ochrona środowiska, zwłaszcza w aspekcie oceny stanu chemicznego osadów wodnych i gleb, racjonalnej gospodarki zasobami środowiska, w tym przede wszystkim złożami kopalin.

Ma duże osiągnięcia w zakresie kartografii geośrodowiskowej. Przez wiele lat koordynowała prace związane z opracowaniem seryjnej cyfrowej Mapy Geośrodowiskowej Polski w skali
1:50 000. Jest autorką/współautorką kilkudziesięciu arkuszy tej mapy. Na zlecenie Komisji Opracowań Kartograficznych działającej przy ministrze właściwym ds. środowiska, przygotowała wiele recenzji opracowań kartograficznych.

Za osiągnięcia naukowo-badawcze w zakresie ochrony, kształtowania i użytkowania środowiska oraz jego zasobów otrzymała nagrodę Ministra Środowiska (2008) oraz odznaki resortowe: Zasłużony dla polskiej geologii (2013) i Zasłużony dla ochrony środowiska.

Jest absolwentem Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (1997 r.). Od 2015 r. związany z Państwowym Instytutem Geologicznym – Państwowym Instytutem Badawczym. Obecnie zatrudniony w Centrum Geozagrożeń PIG-PIB w Pracowni Prognoz Geozagrożeń. Zajmuje się m.in. rozpoznawaniem i identyfikacją ruchów masowych ziemi oraz opracowaniem map osuwisk
i terenów zagrożonych (MOTZ). 

Jest absolwentem Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (2004 r.). W 2008 r. na Uniwersytecie Warszawskim obronił rozprawę doktorską „Geośrodowiskowe uwarunkowania wykorzystania energii wód termalnych paleogeńsko-mezozoicznego zbiornika podhalańskiego”.

Z Państwowym Instytutem Geologicznym związany jest od 2009 r. Od 5 lat zatrudniony jest na stanowisku głównego specjalisty, a od 2017 r. pełnił funkcję Kierownika Pracowni Wód Uznanych za Kopaliny. Natomiast od lipca 2024 r. kieruje Zakładem Wód Termalnych, Leczniczych i Solanek w Państwowym Instytucie Geologicznym.

Głównymi kierunkami jego zainteresowań zawodowych jest analiza opłacalności inwestycji geotermalnych oraz zarządzanie ryzykiem geologicznym w projektach geotermalnych. Przez wiele lat koordynował prace związane z zagospodarowaniem potencjału geotermalnego na Niżu Polskim. Jest współautorem wielu wydań Mapy Zagospodarowania Wód Uznanych za Kopaliny a także najnowszego wydania Bilansu i zagospodarowania zasobów złóż wód termalnych oraz energii geotermalnej w Polsce.

Prelegent i uczestnik licznych spotkań z przedstawicielami jednostek samorządu terytorialnego zainteresowanych zagospodarowaniem wód termalnych. Autor wielu publikacji z zakresu szeroko pojętej ekonomiki i ryzyka geologicznego w projektach geotermalnych.

Za osiągniecia naukowo-badawcze w zakresie zagospodarowania potencjału geotermalnego w Polsce otrzymał odznakę resortową Zasłużony dla polskiej geologii (2021).

Od wielu lat związany również z samorządem terytorialnym i pracą na rzecz społeczności lokalnych. Przez dwie kadencje zasiadał w radzie jednej z podwarszawskich gmin, pracując w komisjach: polityki gospodarczej oraz polityki rolnej, przestrzennej i urbanistyki.